توسط : #دلنوشته_یک_خبرنگار
💥وقتی به روز #خبرنگار نزدیک می شوم یک بغضی #گلویم را می فشارد ،دستانم برای نوشتن نایی ندارد لرزه دستانم امانی برای نوشتن نمی دهد می ترسم از اینکه در گذشته ممکن هست حقی را نتوانستم فریاد بزنم یا چشمم را بر ظلم مظلومی بسته باشم.
💥اما وقتی گذشته را مرور می کنم ممکن است #سهوا ،نتوانم برای حقی قلم بزنم و برای احقاق حقی قدم بردارم اما حق این “نون و القلم ” ( آیه قرآنی ) را تا جایی که توانسته ام و حتی فرا از توانم که به #بازجویی و #بازداشت ختم شود بجا آورده ام.
💥 #خدایا خودت شاهدی برای منفعت خودم ، این قلم و فریادها را به اجاره هیچ کسی نداده ام و با هیچ مسوولی عهد اخوت نبسته ام اگر هم اخوتی بوده بخاطر تسهیل امور مردمم بوده و بس.
💥 #معبودا خودت شاهدی ،با هیج مسوولی بخاطر منفعت خود درشهرستان مشکل شخصی نداشته ام و ندارم اگر مشکلی بوده بخاطر مطالبه حق مردمم بوده و بس.
💥 #خدایا ، خودت شاهدی با اتکا به قدرت لایزالت در برابر #زورگویان و
#گردن_کلفتان روزگار، که خیلی ها توانایی حرف زدن در موردشان را نداشتند این بنده ناچیزت، در برابر ظلم شان برای مردمم قلم ها زده و فریادها زده ام.
💥 #خدایا تو را شاکرم که جرات گرفتن قلم را در دستان بنده حقیرت داده ای و جرات نوشتن به حق.
💥 #کریما خودت #شاهدی که ارادتم به وطنم، از روستایم گرفته تا #ایرانم چقدر بیکران هست حاضرم در راه وطنم از جانم هم مایه بزارم چرا که بزرگترین آرزویم شهادت هست و بس.
💥 #خدایا از تو عاقبت به خیری در این وادی خطرناک را خواستارم تا در تلاطم این دریای خبرنگاری غرق نشوم و به خطا ره نپویم.
خدایا چنان کن سرانجام کار
تو خشنود باشی وما رستگار
✍یوسف غیورزاده
